Kural
Daha özel bir kural uygulanmadığı sürece, bir Aile İkamet İzni her defasında en fazla on yıla kadar verilebilir. Süresi, destekleyicinin kendisinin yasal olarak kalmasına izin verilen dönemle sınırlıdır.[1][2]
İstisnalar
- 2 EKİM 2026'DA DEĞİŞTİ: Madde 13(2), A.E.932/2026 ile değiştirilerek varsayılan süre beş yıldan on yıla çıkarıldı ("her defasında en fazla 10 (on) yıllık süreyle verilen Aile İkamet İzni"). Bu Kural daha önce, 22 Eylül 2026'ya kadar geçerli olan beş yıl rakamını belirtiyordu — önceki rakam için versions[] alanına, bu durumun yol açtığı tutarsızlık için hâlâ geçerli olan bağlam için aşağıdaki KURUCU YÖNETİŞİM SENKRONİZASYONU 04'e bakınız.
- KURUCU YÖNETİŞİM SENKRONİZASYONU 04 (2026-09-22): Kurucunun bu madde için verdiği kendi kararı, Aile İkamet İzni'ni 'her defasında en fazla iki yıla kadar' verilen bir izin olarak tanımlamıştı. NCR'nin tüzüğün 13(2). maddesine ilişkin doğrudan ve güncel okuması ise bunun yerine genel bir varsayılan belirtir — 22 Eylül 2026 itibarıyla her defasında BEŞ yıl, 2 Ekim 2026 itibarıyla artık ON yıl — bu Kural, Kurucunun belirttiği iki yıl değil, bu rakamı esas alır; çünkü birincil metnin şu anda söylediği budur. Bu tutarsızlık burada çözülmemiştir; sessizce benimsenmek veya sessizce geçersiz kılınmak yerine, Kurucunun dikkatine sunulan beklenmedik bir bulgu olarak bildirilmektedir ve 2 Ekim değişikliği boşluğu kapatmak yerine genişletmiştir. Tüzükte ayrı, daha dar bir iki yıllık rakam da mevcuttur, ancak farklı ve daha özel bir durum için: bir destekleyicinin ölümünden sonra en fazla iki yıla kadar, birer yıllık artışlarla verilebilen kısa süreli ikamet izni (Madde 16(6)) — bu, genel Aile İkamet İzni süresiyle karıştırılmamalıdır.
- Destekleyici statüsü sınırlaması (bu Kuralın ikinci cümlesi), Kurucunun tanımladığı şekliyle tam olarak doğrulanmıştır — Madde 16(4) — ve yukarıdaki süre rakamı tutarsızlığından etkilenmez.
Kimler için geçerli
- Kimler:
- Bakmakla yükümlü olunanlar